Sabah ezanını özleyebilirim. Evet, bunca yıldır bana "bak hala uyumayı beceremedin" diyen, annemin çalar saatiyle birlikte ironik bir biçimde yatma vaktimin geldiğini söyleyen bu sesi, belki, özlerim gittiğimde.
Ama şimdi? Yine sabah oldu. Yine dünya başıma çöreklenecek. Kendime aitliğim yine elimden alınacak birazdan. Kitabımı yanımdaki yığına bırakıyorum, o zaten son sözünü söyledi:
"Gelip geçtim kalabalığın içinden
Gelip geçen kalabalıkla beraber."
No comments:
Post a Comment